بوده است كه نشانه ى احترام در نظر مسيحيها است . و بدوران ديرين شايد چنين عقيده اى بوده است كه چون كعبه بسيار قديمى است خانه ى ستاره ى زحل است . سخن ما : در سوره ى بقره آيات 127 - 134 و 157 - 162 ، آنچه نسبت به حج به نظر رسيد نوشته شده است . [ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 98 تا 99 ] قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّه وَاللَّه شَهِيدٌ عَلى ما تَعْمَلُونَ ( 98 ) قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّه مَنْ آمَنَ تَبْغُونَها عِوَجاً وَأَنْتُمْ شُهَداءُ وَمَا اللَّه بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 99 ) معنى لغات : « تصدّون » از مصدر صدّ ، با تشديد دال بمعنى جلوگيرى و ممانعت « تبغونها » از مصدر بغى بمعنى طلب كردن و خواستن ، انحراف نافرمانى ، بزه - كارى زن ، زياد شدن باران ، ورم و سختى جراحت . و بغاء و بغى و بغيه با الف ممدود و مقصور و ضمّه و بغيه با كسرى با تلفّظ مىشود . « عوج » كجى . ترجمه : 98 بگو : اى كتابخوانده هاى يهودى و مسيحى چرا نشانه هاى حق باور نداريد با اينكه خدا گواه بر كار شما است . 99 و نيز بگو : اى كتابخوانان ، چرا جلوگير راه حقّ مىشويد و از آن كجروى مردم مىخواهيد و خود گواه [ بدرستى آن و بدى كار خود ] باشيد و خدا از آنچه كنيد بىخبر نباشد . سخن مفسّرين : « قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ » 98 فخر : در نظم و دسته بندى آيه ها دو جهت تصور دارد : 1 - پس از يادآوريهاى مكرر بر درستى گفته هاى پيغمبر و بيان آنچه در دين يهود حلال و حرام بوده است و اعمال حجّ از يادگار ابراهيم بوده است ، در اين آيات با كمال ملايمت توجه مىدهد يهود و مسيحيها را بزشتى انكار و سرسختى بعد از آن توضيحات لازم .